Senin ve benim tum bu yabancılaşma sancılarımız, aslında belli bir ortamdan kopup kendimizi farklı bir soyutlukta ifade edebilme cabamızdı. Nefes alıp veren, kırılmaya musait, trajik bir ortamdi. Bizi yaşanılabilir olmaktan iten ve zamanı parmaklarında tutamamanı saglayan şey bu, zorunlu yabancılaşma, iste tum nefretimiz buna. Hepsi, tum bu yalana.