Atesi ufluyorum sessizliğine
Nefesin kulumdur benim
Opusunu katıyorum ki
Dokunmak hatıra kalsın
Belleği kirik bu tene
Belki her temas kendi kendini yaşatır
Belki kendi kendine yaşatır bu sevinçi

Dinle
Sana dokunmak
Gelecegi yokluktan kurtarir
Ve belki dokunmaktır bizim adimiz
Bir gece soyunsak suskunluğumuzda
Doğumumuz olurdu senin tenin