Su şiir de bilmem kaç kere susulmuştur
Bilmem kimin sessizliği bu
Kırılmak olanca kırmızılarla
Aynası olmayan suskunluklara
Bir of belki ciğerim de
Görünmez bulutlar gibi islenmiş her deliliğime
Bu öyküde benden öte cümle yok
Silinmek ki çizdiğim tüm satırlarda
Ağır ağır fısıldamalarım da
Sis ve pus ile kanıyor şuncacık yüreğim
Uçurumlarımın derinliklerinde.
Teker teker kelimeler düşüyor masama
Adını uyduruyorum onlara
iste ondadim iste böylesi diyorum
Ve karanfillerin ellerimde köreliyor
Ayrı ayrı kabuklarda ağrıyan yerlerini öpüyorum.
Iste ondanım ve nedensiz,
Bu şiir kılıçları kalbimin
Ve bir kent yalnızlığı dediğin gibi.