Ellerimde başlıyor sessizlik
Adem elmam ve ciğerlerim kıvrımlarında
Takılıyor bir bilinmez haline
Bastan sona,
Sustuğum su anların sonsuzluğuna
Adınla yasaklanıyorum,
Ki o ilk çağırışım değil seni,
Yokluğunda başladım
O kısık iniltinin izine
Ne kadar ağrıyan bir ses
Ölmek şuncacık nefesine.
Adinin bile teni var,
Öyle yorgun ve sessiz
Bir karanfil diz çökmüş yasaklığına
Teninde başlıyor sessizlik,
Gölgeler donuyor evlerine,
Sigaramla ölüyorum bulutları
Parmaklarından göğsüne kadar,
Günahlarına düşüyorum,
Ki ilk düşmem değil,
biliyorsun…