Adın bu senin kadın
Duymadıklarım var tınında
Kış bahçelerinin dansı lekesizce
Çatlayan derinin masum kenarlarında

Seslenişlerim var özünde
Soğukluğunda rüzgârların
Kırılganlığında fay hatlarının
Karanfil bilekleri düzlükleri

Adın bu senin kadın
Solgunca gitmelerin evi
Yaban çiçeği hasreti
Belki şehirlerin kokusu
Belki bir çığlığın sessizliği

Bakışlarımda kaçamak gizler
Var
Pusulamın kuytu kıyılarında bir sen
Baksam ki ellerin acıya intihar
Tutsam ki ağrıyacak dünya
Öpsem yasaklanır isminle şehirler
Bu senin çağrılışın kadın
Sesin yokluğun dileği.