Uykum var anne,
Bu kıyamet gibi büyüyen endişeye karşı
Canim sönüyor,
Her iz, harf hançerleri yüreğimde
Uygun bir satir bası bulsam
İneceğim sanki
Güzel bıraktığın geçmişine

Uykum var anne,
Ölumun affıyla sığınıyorum ellerine
Sana arindim yokuşlarında
Biraz gül
Azıcık kırmızı
Yalandan eksik dudaklarına
Ört beni bıraktığın yaranla,
Yitirmiş olmanın sonsuzluğunda.