Çılgınlığa öykünen bakışların
Bir masa kadar sessiz
Bakarsın turuncu bir kafiye
Yakışır yapraklarına
Bir cinayet öpmüş gibi teninden.
Ama dokunursan ona
Titrer yorgun karanlığında

Nefesinde ölü bir çengel
Çakıp asası geliyor kendini
Bu suç bir yalan kadar şekilsiz
Ki parmaklarından teker teker geçmiş seni
Hatırlasaydın eğer,
Deşerek çıkarıldı adın
Deniz denilen rahimlerin
Anısız kıyılardan.