Bir gölge karanlığı ölmüş üzerine, konuşmadan, temassız bir belleksizligin tam ortasinda, bir gölge ölümü ezberlemiş. Yokluğumun üstlenmediği iş kalmadı bu dünyada, hangi dalavere boynunun ölçüsünden kısa bilirim mesela, her şey orda birleşmiyor mu zaten yargılama beni, öpüşerek üstleniyoruz bu kadar günahı, biliyorsun, dönüşüyoruz belki de olmamış eksik cennetlere. Çünkü ancak bir ölüm tamamlanır karanligin banklarinda. Çünkü bir kedi, sessizce görünür kılar huyumun yegane bencilliğini. Ondan seviyoruz ya bu kedileri. Bizler, iyinin beklendiği yerlerde parmak uçlarında sessiz çıplak bencilikler biriktiririz, ta ki kötülük olamamış bir öpücüğü silip atarsa dudaklarindan, kendimizi parçalara bölerek görünür kılarız, eksik, hasta bir tat. çünkü, bir gölge ölümü ezberlemiş diyiyorum sana, bir kedi yanina ilişmiş, ve banklar sessiz bir tehlike özellikle yalnızken.