Yenilsem onca gülüşe,
Tuvali güzel boyalı, asılı bir tablo
Olur mu,
Ben bu elleri ördüm kokusuz odalarda,
Sığınmadım enkaza,
Içindeydim, tam orda
Binlerce kez konuşamadıklarımın
Anlatısı oldum.
Göğsüm,
kafesi tüm sahipsiz ahların,
Diner mi kalemindeki zincirlerce yazsam